Doe mij de originele maar!

Ik heb verschillende jeugdherinneringen. Dit zijn dan ook persoonlijke details van mij. Vandaar dat ik jullie mee wil nemen in één van deze herinneringen.
Bedankt he, pap!

Vroeger was alles beter. Wie kent deze uitspraak niet? Het wordt niet als een stelling geponeerd; het is een conclusie waar wij niet omheen kunnen. Maar wat boeit het jou als jongere om je met het verleden bezig te houden? Je richt je toch op het heden? Lekker genieten van het leven dus.

Bij mij thuis hoor je deze uitspraak heel vaak. Vooral mijn vader gelooft heilig in deze conclusie. Het is dan ook zijn doel om mij en mijn zus van zijn gelijk te overtuigen. Zo worden wij abrupt onderbroken als wij muziek zitten te luisteren. ‘ Ik heb de originele versie!’, is iets wat wij vaak aanhoren.

Ik zonder mij

Een zelfinterview. Leer mij en mijn details kennen.

Vertel eens een detail over jezelf dat..

..handig is om te weten?

Ik kan heel koppig zijn. Je moet mij vaak zien te overtuigen van een ander standpunt. Wat dat betreft kan ik soms een moeilijk persoon zijn. Van de andere kant is het ook goed: ik sta wat dat betreft stevig in mijn schoenen. Ik weet wat ik wil en daar houd ik me ook aan.

..nutteloos is?

Ik heb een ‘wiebelvoetje’. Zonder dat ik het merk ben ik met mijn voet aan het wiebelen. Vaak omdat ik muziek in mijn hoofd heb, maar soms ook ‘random’. Eigenlijk bestaat er geen betere uitleg voor. Trouwens wel een faal: ik heb al regelmatig mijn scheenbeen tegen een tafel gestoten, omdat ik te hard wiebelde.

..nu bij je opkomt?

Ik word snel bruin in de zon. Haha, lekker belangrijk. (hoewel.. de zomer komt eraan, dus ik ben buiten te vinden!)

..dierbaren bij jou opmerken?

Ik heb een ‘neusje’. Althans, zo wordt het in mijn directe omgeving genoemd. Als ik ergens om moet lachen, of gewoon plezier heb, dan trek ik mijn neus een beetje op. Dit zie ik later ook altijd terug op foto’s.

..niks te maken heeft met je blog?Ik ben een lekkerbek. Ik vind het leuk om nieuwe gerechten te leren kennen. Ik wil altijd alles proeven. Dat begon overigens vroeger al: ik was een jaar of 4. We hadden een familiedag en waren ergens in Zeeland. We zaten op een terrasje wat te drinken, toen ik naar de andere tafels zat te kijken. Daar zat een echtpaar mosselen te verorberen. Ik vroeg aan mijn moeder: 'lust ik dat ook mama?'. Het echtpaar zag mij kijken en vroegen of ik wilde proeven. Ik knikte driftig ja. Nadat ik er eentje geprobeerd had, vroegen ze 'was het lekker?'. Ik knikte ja. 'Wil je er nog een?' waarop mijn antwoord een dikke nee was. Blijkbaar vond ik het toch niet zo lekker..

 

Willen jullie nog meer van mij weten? Comment hieronder!

D-D-D Inhaker

Gisteren keek ik nietsvermoedend naar Hart van Nederland. Ineens was daar een nieuwsbericht over een eend. Natúúrlijk was ik benieuwd en ging ik er extra goed voor zitten. Volgens het nieuwsbericht bleek het een bijzondere dag te zijn. Althans, voor het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam. Hier moet ik nog even op inhaken.

Gisteren was het namelijk: Dead Duck Day. Deze dag is spontaan ontstaan om 5 juni 1995, om 17:55 uur. Meneer Kees Moeliker (conservator van het Museum) zag destijds een mannelijke eend zich te pletter vliegen tegen het raam van het museum. Niet zo bijzonder dus, waarom daar een speciale dag van maken? Dat kwam door de volgende gebeurtenis:
Nadat de eend zich te pletter had gevlogen, kwam er een andere eend aanvliegen. Deze begon het lijk te 'verkrachten'. Volgens mr. Moeliker was dit de eerste keer dat er 'Necrofilie' geuit werd, onder de eend. Maar, wat bleek: de 'verkrachter' was óók een mannetje. Dus viel deze zaak onder het mom van én Necrofilie én Homofilie.

De weg naar een hit

Veel mensen kijken elke dag wel op YouTube. Ik ook. Ik ben er vooral te vinden voor muziek. Hier ontdekte ik een trend onder de muziekvideo’s.

Zelf vind ik het heel opvallend. Vaak worden nieuwe nummers van tevoren al aangekondigd middels een aankondigingsvideo of making off. Hierin krijg je een klein stukje van de muziek te horen.

Staatsieportret van een Verderkijker

Bij mijn blog heb ik het doel om jullie mee te nemen in mijn perspectief van kijken. Iedere communicatieprofessional heeft zijn/haar eigen stijl. Met de naam Verderkijker wil ik refereren naar het gezegde 'verder kijken dan je neus lang is'. Veel details in ons eigen leven blijven onbewonderd en ongezien. Hier probeer ik juist de nadruk op te leggen; ik ga op zoek naar mijn eigen details.
Ik geef mijn Verderkijker door aan jullie, in de hoop dat iedereen aan de slag gaat.

 

In de foto is de rol van Verderkijker weggelegd voor de verrekijker. Deze doet namelijk precies wat een Verderkijker zou moeten doen: zien - selecteren - inzoomen - interpreteren - en vooral genieten! Dat is dan ook precies wat ik wilde laten zien; niet alleen ik kan een Verderkijker zijn. Het is aan jullie..!

 

Bedankt voor de foto's, Thibault! Check zijn YouTube kanaal ook meteen even..

Column - Vanuit een klein hoekje #2

[Ook ik ga een column bijhouden. Hierin laat ik al mijn gedachten de vrije loop. Maar ook ga ik me inleven in anderen; zowel mens als dier. In een klein hoekje zitten niet alleen ‘ongelukken’, maar ook mooie verhalen, spannende analyses en broeierige irritaties. Voor ieder wat wils dus!]

Bijna iedereen heeft mij. Bijna iedereen gebruikt mij, ondanks dat zij een hekel aan mij hebben. Vooral doordeweeks schijn ik voor iedereen een ramp te zijn. Toch heb je mij voor je eigen bestwil. Ik probeer ervoor te zorgen dat je geen problemen krijgt. Toch wordt mij dat vaak niet in dank afgenomen. 

Vooral op de maandagmorgen red ik veel mensen. Andersom nemen zij mijn daad niet in dank af, hoewel ze mij zelf ingeschakeld hebben. Elke (doordeweekse) dag is het hetzelfde geluid. 'PIEP PIEP PIEP', zo doe ik mijn werk. Al vrij snel krijg ik een klap op mijn bovenkant. Dat is mijn bedankje. Mijn werk zit erop, voor 5 à 10 minuten dan.  

Als ik nogmaals een poging doe, word ik eindelijk uitgezet. Ik ben klaar voor vandaag. Nu is het aan jou. Tot morgenochtend, dan wek ik je weer!

Making off

Als opdracht heb ik meegekregen om een 60 seconds movie te maken. Voor degenen die het nog niet wisten: Verderkijker is begonnen als een schoolopdracht.

Vandaag was het dan zover, ik zou aan de slag gaan. Mijn filmpje gaat zich afspelen in het bos, dus stond ik vanochtend om 11 uur al paraat. Verder laat ik nog niets los over het verhaal, dat zien jullie t.z.t. wel.